Blogοπαίχνιδο: 10 πράματα που αγαπώ

Μετά από πολύ καιρό, έλαβα πρόσκληση από την deedee και καπάκι απο την talisker για παιχνίδι. Ωραία, σκέφτηκα, καιρό είχαμε. Βέβαια καιρό ΔΕΝ έχω κι έτσι πέρασαν μέρες μες τις οποίες οι άλλοι αναρτούσαν τα ‘αγαπώ’ τους και οι άλλοι σχολίαζαν πόσο συμφωνούν.

…

Ρε παιδιά? αφού συμφωνούμε τόσο, ΓΙΑΤΙ ‘ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ’ συνέχεια οι άνθρωποι???

Απ’ό,τι όλα δείχνουν, ΟΛΟΙ αγαπάμε να αγαπάμε άλλους, την βροχή, την θάλασσα, το να χαρίζουμε, τα όμορφα, την χαρά, τις στιγμές, την φιλία, την ειλικρίνεια, τα ευγενή αισθήματα… yeah right. Μήπως πλέον μιλάμε πολλοί την ‘ίδια γλώσσα’ κι ας μας είναι ξένη?

Κι απο την άλλη, πια γνωριζόμαστε αρκετά κάποιοι εδώ και η ντίντι απαρίθμησε μια χαρά πολλά μου 'αγαπώ' οπότε

Για πάμε αλλέως πέος:

ΑΓΑΠΩ να...

1. Μισώ τις ‘ομοιότητες’ με άλλους. Αυτή η οικειοποίηση ιδεών, φράσεων, φιλοσοφίας, ρούχων και ύφους είναι τόσο προφανής και θλιβερή… δεν μπορεί σε ΟΛΑ να συμφωνούμε (ξαναλέω) όταν στην πράξη oi polloi τα κάνουνε μούτι πέραν του ‘καλησπέρα’!

2. Απεχθάνομαι τον φόβο σε κάθε μορφή πλην της ανησυχίας για την υγεία. Αυτός ο μασκαράς πάει και τρυπώνει σε όλες μας τις σχέσεις παρασιτικά, παίρνοντας διάφορες μορφές για να μας μπερδεύει (ακόμη και τον οργανισμό του φορέα!). Ντύνεται δίκιο, εγωισμός, απαξίωση, αδιαφορία, σκληρά λόγια, ακόμα και κακία προκειμένου να επιζήσει.

3. Χαλιέμαι με τον ιντερνετικό αυνανισμό και ποιητικό οίστρο ανδρών και γυναικών. Τις γυναίκες τις λέμε λυσσάρες, οκ. Τους άνδρες..? είναι απίστευτες οι μαλακίες που διαβάζουμε στα blogs σε συγγραφικό ντελίριο! Οι γυναίκες θα χώσουν πάντα κανα πούτσο στο κείμενο για εφέ. Οι άνδρες μια τάση για αυτοκτονία. Σιγουράκι που φουσκώνει το ‘κέκ’. (Μην αρχίσω με τις ακκιζόμενες στα σχόλια άμα μπει Άνδρας…)

4. Βγάζω φλύκταινες (á la tali expression)ισάξια όμως με τους τσαμπουκάδες/νταήδες/τσαμπαμάγκες των blogs που ό,τι δεν φτάνουν το κάνουν μακρινάρι. Μας απειλεί-δεν-μας-αρέσει, υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν υπέροχα και κανένα διαπιστευτήριο δεν χρειάζεται (πχ. έκδοση βιβλίου, 1569 followers, 300 σχόλια θαυμασμού) για να αναγνωρίσεις την καλή γραφή που σε συγκινεί και σε πάει ψηλά. Ε ναι, υπάρχει ποίηση. Παντού. Σόρι.

Α και σημείωση: το να ‘μιλάς’ με βρισιές γουστάροντας να σοκάρεις, δεν είναι αυτό που σε κάνει cool. Το cool είναι πιο μέσα. Η επιτηδευμένη αθυροστομία είναι απλά γελοία.

4. Πλήττω με τα ΕΓΩ όλων. Είναι απίστευτο, αν αφήσεις κάποιους να μιλάνε κοιτώντας και γνέφοντας καταφατικά με προσοχή, ΠΟΣΗ ώρα (μέρες… μήνες…) μπορούν να μιλάνε για τον εαυτό τους. λατρεύοντας να ασχολούνται με το τομαράκι τους. Μόνο. Πρόσφατα συνειδητοποίησα (και τόχω λουστεί ‘περιχαρής’) το εξής λεγόμενο ξεκάθαρα: «Σ’έχω ΕΓΩτευθεί.» (κι ας μην το κατάλαβα επί τόπου…) Ακούμε επιΛΕΚΤΙΚΑ…

5. Βάζω τις ούρλες σε όποια συμπεριφορά και εικόνα με προσβάλλει αισθητικά επιθετικά. Κάνω τεράστιο αγώνα να ξεπεράσω την ασχήμια για να φτάσω πιο μέσα ελπιδοφόρα. I got news for me: ό,τι έχει η βιτρίνα, έχει σε ποικιλία εντός…

6. Νοιώθω έτοιμη ν’αρχίσω τα σκαμπίλια σε κάθε μαγκάκο που πηδάει την σειρά, την ουρά, το σωστό γιατί δεν γουστάρει την ζωή/δουλειά/μισθό/μέλλον του και σπίτι η γυναίκα του έχει μια ελιά με τρεις τρίχες και του γαμάει κάθε εκτίμηση στον εαυτό του. με μπινελίκια και γκρίνια. Φταίμε ΕΜΕΙΣ ρε μεγάλε για τις επιλογές σου ??? και το τρομερό είναι ότι αν τον ξεμπροστιάσεις, τον πνίγει το δίκιο και φωνάζει κιόλας έξαλλος. Και βρίζει. Και προσβάλλει.

*Παράδειγμα: Την περασμένη κυριακή στην 40λεπτη ουρά για βενζίνη στην Κηφισίας, όπου έχω πια φτάσει 2 θέσεις πριν το πολυπόθητο γέμισμα, αφήνω αυτοκίνητο (δεν ήταν καν ζώο αυτό που οδηγούσε!) να ‘κόψει’ μπροστά μου βγαίνοντας από στενό. Και: αντί να βγει στην λεωφόρο… ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ μπήκε μπροστά μου!!!!!!!!!!!!! Όταν (εννοείται) βγήκα από το αυτοκίνητο και τον ‘ρώτησα’ γιατί θεωρεί ότι εμείς οι υπόλοιποι ΟΛΟΙ είμαστε ηλίθιοι που φάγαμε 40 λεπτά στην ουρά (και άλλα, στον πληθυντικό πάντα), η ‘δυνατή’ του ατάκα ήταν: «Έχε χάρη πούχεις τα παιδιά πίσω γιατί θα σούλεγα εγώ τώρα!»

Κατάλαβες René?! Τους πνίγει και το δίκιο !!!!

Πώς να πάει κάπου αυτή η χώρα γαμώ την καφρίλα μας μέσα, έξω και ανάποδα???

7. Σοκάρομαι ΚΑΘΕ φορά με το ακατέργαστο των ανδρών σε ό,τι αφορά σχέσεις. Είναι απίστευτη η αδυναμία τους σε ΚΑΘΕ ηλικία να κάνουν processing! Φίλοι, γκόμενοι, μπαμπάδες, όλοι. Sorry guys και το λέω με πολλή αγάπη. ΔΕΝ. ΄

…αντίστοιχα οι γυναίκες ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ το ΤΙ θα επεξεργαστούν. Ειδικά άμα το πόρισμα μπορεί να δείξει φταίξιμο… απαπαααα…

8. Εξοργίζομαι με την κάθε απάτη, την μιζέρια, την τσιγγουνιά, την δολοπλοκία και την ζήλια κυρίως γιατί μεταφράζεται σε πάρα πολύ κακές πράξεις… πάρα πολύ όμως. Και γιατί στον σουρεαλιστικό κόσμο που ζούμε, ανταμείβεται! Κρατάω μια αισιοδοξία ότι θα γυρίσει η ρόδα κάθε φορά αλλά φαίνεται είμαστε πριν την ανακάλυψη της… Ανυπομονώ χαιρέκακα, έχω να πω.

9. Έχω αδυναμία να χειριστώ το γκρεμό της εκτίμησης. Η απογοήτευση από ανθρώπους που νόμιζα/ήθελα καλύτερους, με αποσυντονίζει εντελώς. Δεν παλεύεται μιλάμε…  φαίνεται, η αισιοδοξία πεθαίνει τελευταία ε? αλλά

10. Πιστεύω το ερωτικό ψέμα που για λίγο μου χαρίζει την ψευδαίσθηση ότι με κατάλαβε κάποιος, κι ας ‘βολεύει’ τον όποιο στόχο/κέρδος του οργανωτή. Parole parole για την αξία μου, την ομορφιά μου έσω, την ποιότητα μου και την υπεροχή μου από την μάζα (sorry, έτσι είναι. Κι αν δεν είναι, δικό μου το blog να πω τις μαλακίες μου και γω) - Και θα συνεχίσω να πιστεύω τα όμορφα ψέματα ξανά και ξανά γιατί λατρεύω τα παραμύθια και δεν αντέχω μόνο την δύσοσμη πραγματικότητα. Με απόδειξη τους πραγματικά πανέμορφους ανθρώπους που είμαι τυχερή νάχω στην ζωή μου και εν αναμονή κι άλλων αληθινών ανθρώπων.

τάδε έφη ζαβολιάρα !

α και καλώ να παίξουν: negma, drunktank, κούλπα, φαραώνα (τρελλή είμαι να ξεχαστώ? αχαχα) και radio marconi και όποιος άλλος θέλει. και όπως θέλει.
**η ΑΜ αμαλία- talisker παρακαλείται ν παίξει ΑΥΤΗ την μορφή παιχνιδιού! που θα μου πεις εμένα ότι νοιώθεις άγγελος ΑΦΟΥ με διάβασες! τσκ!  !@$%^&$@!@^%$@!

*ακούγεται ταμάμ το «I love the way you lie» με τους Eminem ft. Rihanna.

Έναρξη τελετής λήξης…

Επιστροφή στην αθήνα με θεαματικό τρόπο: 8 μποφώρ, ηχητικά εφέ εμετού σε στέρεο (και μυρωδιά!), κραυγές «θέλω να κατέβω!» κι άλλα δραματικά στο high speed… Φτάσαμε τελικά. Τέσσερις ώρες μετά την κανονική. Ούτε αμερική να πήγαινα! Σε μια αθήνα άδεια ακόμα. Πολλά μαγαζιά κλειστά ακόμα. Πολλά μαγαζιά ΚΛΕΙΣΤΑ για πάντα. Όχι τα ακριβά. Όπως στο νησί. Οι καλές boutiques ήταν πάντα γεμάτες. Εξηγήστε μου κάποιος η κρίση γιατί δεν πιάνει την αστακομακαρονάδα? Τα tods? Τα louis vitton?

Τέσπα. Τέρμα οι διακοπές. Γύρισα στο σπίτι χωρίς τηλέφωνο. Ναι ακόμα. Εννοείται ότι μου ήρθε λογαριασμός κανονικά για τους 2 μήνες που δεν έχω τηλέφωνο και ίντερνετ. Εννοείται!

Άνοιξα την τηλεόραση (από αυτό, έχω!) κι έπεσα σε ‘διαφημιστικό’ πατριωτισμού! Θυμάστε το «αγαπάς την ελλάδα?» E, τώρα προωθούν τον λογαριασμό «απόσβεσης δημόσιου χρέους» για να σώσουμε ΕΜΕΙΣ την ελλάδα!!! Συγνώμη. Μόνο εμένα μου κάνει εξωφρενικό αυτό?

Πέρασε κι η πανσέληνος του αυγούστου. Η ακρόπολη κλειστή γιατί οι υπάλληλοι δεν μπορούν να ξυθούν και νυχτερινές ώρες. (*Αυτό το διάβασα στην ευαγγελία). Ας είναι. Πάει κι αυτή η πανσέληνος και θα κλείσει κι αυτό το καλοκαίρι. Αισίως.

Διάβαζα στο κομμωτήριο (ω ναι τάλι!) το elle και έλεγε για τις νέες αισθητικές επεμβάσεις όπου τρελλάθηκα: το ξέρετε ότι μπορείς να φτιάξεις λακκάκια?? (ακούς ντίντι μου?) Είναι η καινούργια μόδα λόγω της cheryl cole (τραγουδίστρια) στην αγγλία. Επίσης υπάρχει ειδική επέμβαση όπου σου μικραίνουν το πόδι (κόψιμο τα δακτυλάκια!) για να φαίνεται πιο chic σε ψηλοτάκουνη γόβα. Άκου ρε συ! Όλα αυτά με άγνωστες επιπτώσεις στον οργανισμό μακρόχρονα…

Και κάτι ακόμη για την κρίση: ο ΟΓΑ προσφέρει 4ήμερη πολυτελή κρουαζιέρα στους αγρότες. Το άκουσα στο ραδιόφωνο. Σπεύσατε! Τώρα θα μου εξηγήσει κάποιος πού βρήκαν λεφτά …? Δεν θέλω να πω μαλακία αλλά μήπως θα ήταν πιο σημαντικό να πληρώνανε τους ασφαλισμένους πρώτα? Έχω απορίες… 

Έχω κι από τις άλλες, ανθρωπιστικού περιεχομένου ή μάλλον μη-ανθρώπινου αλλά ας κρατήσουμε τα προσχήματα…  γίνομαι γραφική που όλο ‘δεν καταλαβαίνω!’… Πώς είναι όταν γυρνάς από διακοπές και μυρίζει όλο το ψυγείο από τα φαγητά που ξέχασες να πετάξεις?? Και είσαι ξαφνικά με τα σφουγγάρια, τις χλωρίνες και τα ξύδια? Πίσω στην σάπια μας πραγματικότητα λοιπόν. Που δεν καθαρίζεται όμως…

Δεν βαριέσαι… (πόσο ελληνική ατάκα αυτή!) Ακούω γαργαλιστικά καλοκαιρινά τραγούδια προσμένοντας γλυκό  φθινόπωρο… άντε να μαζευόμεθα !!!

*ακούγεται το παλιό «as long as there is you» με timi yuro σε remix

**η εικόνα είναι από την υπέροχη διαφημιστική καμπάνια του Christian louboutin … αααχ …

Τα μονάκριβα μικρά υπέροχα...

Μέστωσε το καλοκαίρι… αύγουστος πια…

Βγήκα για δουλειές από τις 7:30 σήμερα ξενυχτισμένη ωραία. Λατρεύω την ησυχία νωρίς το πρωί. Άφησα το αυτοκίνητο και περπάτησα. Να ρουφήξω την σπάνια δροσιά. Μύριζα την ζεστή γη που ποτίζουν με τα λάστιχα… την χαρούμενη μυρωδιά από φρεσκοκουρεμένο γρασίδι σε μια πλατεία… έβλεπα μέσα από τα κλαδιά των δέντρων, τις αχτίδες του ήλιου πριν δυναμώσουν για τα καλά… ένοιωσα όλη μου την ενέργεια στην νωχέλεια του πρωινού…

Σε αναμονή των κυκλάδων, ονειρεύομαι το πρώτο μακροβούτι στα χρώματα… την αλμύρα στο πρόσωπο αργά το απόγευμα… την παγωμένη μπύρα στην άμμο… την καυτή ωριμότητα… τα αμέτρητα παγάκια στο ποτήρι της αδιαφορίας καθώς κλείνουν κεφάλαια σωρηδόν.

Τι καλά που μεγαλώνουμε! Μπορώ να καμαρώνω, ε ?


*ακούγεται το "not afraid" του eminem

...cos today is a blessin' ...

Παραμονή ...

πάμε λίγο καλοκαιρινά ... 

και χαμογελαστά .

λατρεύω να απαξιώ ακόμη και τα γαμίδια που μαζεύω

απο την βλακεία γύρω μας .

ακούω μέρες τώρα παλιά τραγούδια και θυμάμαι.

καινούργια τραγούδια και ονειρεύομαι χρώματα ...

κι άλλα ...

και έχοντας αγαπήσει τόσο τον χειμώνα

έχουν πολλαπλασιαστεί οι όμορφες στιγμές μου !

Σταματάει ο χρόνος? ανατριχιάζω απο ευχαρίστηση.

Προχωράει? λαχταράω κι άλλες στιγμές που έρχονται !!

τι ΚΑΒΛΑ Η ΖΩΗ ΡΕ ΣΥ !!!!!!

Nα περνάμε καλά !

*ακούγεται η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ φωνή της joss stone στο "tell me what we're gonna do now"

Καλό ραδιόφωνο, Καλή επιτυχία !!!!

Απ’ τις  φολκ μπαλάντες της Ιρλανδίας, στα σκοτεινά, πεισμωμένα ριφ της Νορβηγίας, απ’ τις φλεγόμενες κιθάρες του Ντητρόιτ και του Σαν Φρανσίσκο στα μοναχικά και περιπλανώμενα desert της Αριζόνα, απ’ τα βιομηχανικά, μακρόσυρτα του Μπρίστολ στους αστικούς μύθους του Μάντσεστερ, απ’ την βαθυστόχαστη ποίηση της ανατολικής ακτής στα λασπωμένα blues της Νέας Ορλεάνης... 

...με  μόνο όχημα μια ιπτάμενη νότα και οδηγό τον Πάνο Θεοδωρόπουλο...

Flying on a note, κάθε Πέμπτη 18:00 με 20:00, στον tripradio.gr

panos.theodoro@gmail.com

www.ringofsmoke.blogspot.com

*Ο ολόδικος μας Δούκας ντε Σουντ Ρίβερο, όπως πάντα στο tripradio.gr αλλά με ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ εκπομπή!!! ΠΟΛΛΗ επιτυχία με ΚΕΦΙ πάντα Πάνο !!!!Εχτές η πρώτη εκπομπή ... υπέροχες μουσικές με πολλή αγάπη για την κάθε νότα .
**ακούγεται ο πάνος θεοδωρόπουλος στο "έτσι ήταν πάντα"