Ο Δημήτρης Μαραμής αυτοσχεδιάζει...

UPDATE:

Ας ζήσουμε μαζί ένα Σκοτεινό έρωτα, ας παίξουμε σε μια από τις Σκηνές απο βουβή ταινία και ας νιώσουμε την μοναδική απόλαυση να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας Σαν δέσμη απο τριαντάφυλλα.


ΑΚΟΜΑ ΔΥΟ ΚΥΡΙΑΚΕΣ
21 & 28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ: 22:00
ΣΤΟ CABARET VOLTAIRE
Μαραθώνος 30 & Μ. Αλεξάνδρου,
Μεταξουργείο,
τηλ.: 210 5227046



--------------------------------------------------------------------------

ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΑΜΗΣ

παρουσιάζει την

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Σκηνές Από Βουβή Ταινία

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ: 22:00

CABARET VOLTAIRE

Μαραθώνος 30 & Μ. Αλεξάνδρου,

Μεταξουργείο,

τηλ.: 210 5227046

Τραγουδούν οι

Κωνσταντίνος Κληρονόμος

Βικτωρία Ταγκούλη

Ο Δημήτρης Μαραμής παρουσιάζει στο Cabaret Voltaire, τις καλύτερες μουσικές στιγμές από την τελευταία του δισκογραφική δουλειά Σκηνές από Βουβή Ταινία, αλλά και από τις προηγούμενες: Σκοτεινός Έρωτας και Κυριακές μες στο Χειμώνα. Επίσης μέρη από τον κύκλο Σαν Δέσμη από Τριαντάφυλλα που παρουσίασε στα 43^α ΔΗΜΗΤΡΙΑ φέτος. Στο μουσικό αυτό ταξίδι, βασικοί συντελεστές είναι οι δύο νέοι τραγουδιστές Βικτωρία Ταγκούλη και Κωνσταντίνος Κληρονόμος. Ο συνθέτης θα διανθίζει την μουσική παράσταση με αυτοσχεδιασμούς στο πιάνο, εμπνευσμένους από συνθέσεις του για το θέατρο.

*ακούγεται "ο έρωτας πικρός" του δημήτρη μαραμή με τους βικτώρια ταγκούλη και κώστα κληρονόμο

Ο Δ

Απλά και υπέροχα...

Έχω μια ολόδικη μου νεράιδα.

Όλη μέρα τρέχει για το απάγγιο όλων

Με χορηγό το χαμόγελο.

Το πιο όμορφο χαμόγελο με τσαμπουκά.

Η γνωστή ήρεμη δύναμη.

Ατρόμητη, αγέρωχη, ευαίσθητη, ντόμπρα.

Αυτή η μοναδική νεράιδα λοιπόν…

-που την λέω και σπούτνικ –(γιατί ΟΛΑ τα προλαβαίνει)

Μ’έχει αγκαλιάσει χωρίς όρους.

-Ακόμη κι αυτό το ξέρει για μένα...-

Με δέχεται και με στηρίζει σαν από χρόνια ‘δοκιμής’.

Ξέρει τι με συγκινεί, πονάει ό,τι με θλίβει,

Βλέπει μέσ’από τις λέξεις μου την ψυχή μου.

Κάποιες κουβέντες της με οδηγούν.

Και όταν κάτι ευχηθώ…Κάνει τα μαγικά της.

Απλά και υπέροχα.

γιατί είναι νεράιδα!

Σήμερα λοιπόν μου βρήκε αυτό το τραγούδι που έψαχνα.

Μέσα σ’όλα τα δικά της, αυτό για μένα!

Μακάρι νάμαι αντάξια τέτοιας αγάπης.

Γι’άλλη μια φορά κλαίω από ευτυχία.

Πόσο με συγκίνησες φιλενάδα. Πάλι.

αλεξάνδρα μου,Σ’ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

*ακούγεται το «χρόνια σαν τριαντάφυλλα» του σταμάτη κραουνάκη με την μοναδική φωνή της δάφνης μπερέλου σε στίχους μάνου ελευθερίου.

**μακάρι να τόβρισκα και μόνο με την φωνή της δ.μπερέλου. είναι συγκλονιστική.

***ευχαριστώ είπα?!!!!!!!!!!! Ευχαριστώ! Σαν παιδί κάνω από την χαρά μου!

Χρόνια πολλά Εστρέλλα μου!

και μόνο το πόση ώρα πασχίζω να διαλέξω μια εικόνα
για να σου χαρίσω...
ποιήματα...
σκέψεις...
αν σου έδειχνα τι μάζεψα...
Με εμπνέεις !

Τελικά επέλεξα ένα όνειρο
-ευχή με αγάπη-
και το είπα
stella in the sky with diamonds...

Και αυτή τελικά είναι η ευχή μου:
Να λάμπεις πάντα!

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α Α Σ Τ Ε Ρ Ω Μ' !!!!!!

*και ακούμε το rien de rien της edith piaff γιατί έναν τσαμπουκά τον έχετε κι οι δύο!

Χρόνια πολλά Ντίντι

Γιορτή σήμερα!




Ευχές σου στέλνω για ΤΗΝ υπέροχη μέρα...




με την ορμή που σκάνε τα μπουμπούκια...





την γλύκα σπιτικών γλυκών ...




και την μελωδία ενός ξυπόλητου χορού!

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α !

~~~
*ακούγεται το "historia de un amor" με την guadalupe pineda

Blogοπαίχνιδο - dissecting the self...

Οκ. Μεγάλος ντόρος για την σκιά. Του ήλιου, του γιούνγκ, του καλού/κακού, του εαυτού μας. Παθαίνω overload άμα κάτι παρα-αναλύεται. Θέλω να το πιάσω να γίνει πάλι ένα. Αλλά έχω πρόσκληση από τον κρύο (ευχαριστώ)αι την αλεξάνδρα, οπότε θα ‘παίξω’… αν και, η προηγούμενη αγανάκτηση μου, γι'αυτά έλεγε... και βέβαια, παλαιότερα εδώ... άσε, μην το ψάξω. το παίζω το παιχνίδι πολύ.

Πάει καιρός που έχω συμφιλιωθεί μ’αυτό που είμαι. Με τις αρνητικές έως και κακές μου σκέψεις και επιθυμίες, με τα θέλω μου τα υπερβατικά, με την αδυναμία μου να είμαι όσο καλή θα ήθελα και όσο κακή θα χρειαζόταν, με τα τραγικά μου ελαττώματα, την ανάγκη μου για επιβεβαίωση, όλα αυτά που συνθέτουν την φιλοσοφία μου… Αυτά λέμε? Ή την άλλη σκιά την δημιουργική? Αυτή πάλι την έχω βασίλισσα να με ορίζει. Με κάνει ό,τι θέλει γιατί ξέρει καλύτερα. Την ακολουθώ για να βρω το μυστικό. Δεν υπάρχει άλλη οδός. Ή μήπως λέμε την άλλη την εγωκεντρική? Κι αυτήν την δέχομαι απολύτως. Με αγαπάω, ναι και δεν έχω αλαζονεία μέσα μου. απλά μαθηματικά. Ή εννοεί κανείς σε θρησκευτικό επίπεδο…? Η μάχη του καλού/κακού, θεού/διαβόλου, παράδεισου/κόλασης? Σόρι, εκεί μένω παντελώς αμέτοχη. Δεν με αφορά καθόλου.

Τέλος πάντων, μακρηγορώ για να δείξω ότι για μένα, όλο αυτό, ο συνωστισμός σκιών κι εαυτών, μου γίνεται υπερβολικός. Δεν είμαστε πολλοί, ούτε διχασμένοι. Ο καθένας μας είναι ένα άτομο με πολλές πτυχές κι επίπεδα. Δεν είναι τόσο μπερδεμένο το θέμα. Άσε που είναι λίγο σαν να αποποιούμαι μέρος μου αν δεν συμφωνεί με το ‘σωστό’ των άλλων: «δεν ήμουν εγώ! Η σκιά μου φταίει!» έλα τώρα!Έχουμε απ’όλα: Θέλω και δεν θέλω. Πρέπει και δεν σφάξανε. αγάπη και αδιαφορία. Καλοσύνη και απαξίωση. Δημιουργικότητα και κακοτεχνίες. Θετικές σκέψεις μέχρι κατάρες. Και είμαστε απ’όλα. Εγώ, τα δέχομαι. Όλα μου. όσο επίπονο κι αν είναι. Και είναι. Συχνά. Αλλά κι άλλες φορές είναι απλά υπέροχα. Ε, δεν είναι κάβλα?

*ακούγεται το "who am I" του lou reed.